Kształcić i wychowywać - nadrzędna rola nauczyciela wychowawcy od niepamiętnych czasów. Trudna jest odpowiedź na pytanie jak uczyć, by osiągnąć cel. Przełamać opór, zarazić swą charyzmą, odpowiednio zmotywować. Służy temu nie tylko wykład nauczyciela, prezentacja multimedialna , ćwiczenie, wiele innych środków i metod.

 

W swej pracy pedagogicznej wykorzystuję- w miarę możliwości- wycieczki kulturoznawcze, które dają możliwość namacalnego kontaktu z kulturą i cywilizacją.

Już w XVI wieku podróże stanowiły element edukacji. Erudycja Jana z Czarnolasu to efekt nie tylko kształcenia na akademiach w Krakowie, Królewcu, Padwie, Bolonii, to także skutek wypraw do Włoch, Neapolu, Paryża. Pomimo upływu wieków nic się nie zmieniło w tej kwestii.

By wyprawa była dostępna ogółowi uczniów, organizuję wyjazdy jednodniowe do stolicy, gdyż to mimo wszystko największy ośrodek życia kulturalnego w Polsce. Moi podopieczni byli w redakcji Polskiego Radia, gdzie nagrywali audycję, w studiach telewizji na Woronicza, podpatrywali od kulis życie Teatru Narodowego, kilkakrotnie obserwowali stałe i czasowe wystawy w Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza. Zwiedzali Muzeum Powstania Warszawskiego, a doświadczenia wyniesione z obiektu pomogły im w przygotowaniu udramatyzowanej sceny z powstania na uroczystość nadania imienia szkole. Jeszcze Powązki i Pawiak. A każdy wyjazd to oczywiście wizyta w teatrze.

 

Ostatnia nasza wyprawa miała miejsce 4 grudnia. 46 os. grupa ucz. klas I i II uczestniczyła w lekcji muzealnej O dorożki do mercedesa w Muzeum Techniki. Historia motoryzacji, zasady mechanizmu działania pojazdów były urozmaiceniem zajęć szkolnych z przedmiotów zawodowych. Dawne modele rowerów, motocykli, aut ciekawiły prostotą a zarazem oryginalnością. Pobyt w salach muzealnych to również skomasowane lekcje wiedzy o kulturze. Pralka automatyczna drewniana z wyżymaczką na korbkę, magle ręczne, tary to eksponaty absorbujące mechanizmem działania ale przede wszystkim kunsztem zdobienia.

Następny punkt wyprawy to uczta nie tylko dla fanów mistrzostw i olimpiad, bo pod wodzą przewodnika śledziliśmy historię polskiego sportu i turystyki. W muzeum na Żoliborzu zobaczyliśmy m.in. kajak Jana Pawła II, przedwojenne dyplomy pisane ręcznie, drewniane sanie z hamulcami z siedziskiem dla damy i płozami dla mężczyzny, który pojazdem kierował i wiele innych.

Przejazd świątecznym już Traktem Królewskim, szybka kanapka w Arkadii i czas na katharsis – o 19.00 spektakl teatralny, tym razem  w Teatrze Żydowskim. Ale nie języku jidysz, nie, w naszym narodowym, toteż słuchawki nie były potrzebne. 2,5 godziny śmiechu do łez. W kameralnej wypełnionej po brzegi sali sztuka Kamienica na Nalewkach. To widowisko ukazujące życie Polaków i Żydów – mieszkańców przedwojennej warszawskiej dzielnicy Nalewki. Podwórze na którym praktykują lekarze, kobiety swatające kawalerów, rzemieślnicy i sprzedawcy umilający sobie czas opowiadaniem anegdot to bohaterowie. Rekwizyty to przedmioty codziennego użytku, a jakże różniące się od naszych. Mistrzowska gra Szymona Szurmieja, barwna, skoczna muzyka, taniec to prawdziwa terapia duszy.
Teatr uczy i bawi. Podróże kształcą.

Opiekę nad młodzieżą sprawowały: Celina Mioduszewska, Anna Niemyska, Magdalena Rahman.

 

Opracowała: Celina Mioduszewska